Recykling plastiku i kody 1-7 – Odzysk.org

Nie każdy plastik jest taki sam

Trójkąt z cyfrą na opakowaniu mówi więcej, niż się wydaje. Portal Odzysk.org szczegółowo wyjaśnia, jak czytać kody recyklingu od 1 do 7 i co z nich wynika dla segregacji oraz dalszego przetwarzania tworzyw sztucznych.

Łatwe i trudne tworzywa

Najlepiej przetwarzają się PET (1), HDPE (2) i PP (5) – to butelki po napojach, opakowania po mleku i szamponach czy kubki po jogurtach. Znacznie trudniejsze są PVC (3) ze względu na chlor, cienkie folie LDPE (4), które blokują maszyny sortujące, oraz polistyren (6), czyli lekki i drogi w transporcie styropian. Grupa 7 obejmuje m.in. poliwęglan, nylon i bioplastiki, praktycznie nieprzetwarzane w systemach komunalnych.

Pułapki, o których mało kto wie

• opakowania wielomateriałowe złożone z kilku sklejonych warstw są trudne do rozdzielenia,
• czarne tworzywa często nie są rozpoznawane przez sortery optyczne NIR,
• tworzywa biodegradowalne, takie jak PLA, wymagają kompostowni przemysłowej i mogą zanieczyścić partię PET,
• mocno zabrudzone opakowania bywają droższe w czyszczeniu niż wart jest sam surowiec.

Portal przypomina też o granicach recyklingu mechanicznego: tworzywo traci jakość z każdym cyklem, a materiał stopniowo trafia do zastosowań o niższej wartości. Recykling chemiczny jest obiecujący, ale wciąż znajduje się na wczesnym etapie.

Praktyczne wskazówki dla konsumentów są proste: wybierać opakowania jednomateriałowe z PET, HDPE i PP, unikać czarnych tacek, sprawdzać lokalne zasady gminy i korzystać z opakowań wielokrotnego użytku. Osobny tekst portalu opisuje recykling butelek PET krok po kroku, od zbiórki po nową butelkę.